Lewis jako przyjaciel Tolkiena od czasu do czasu odwiedzał jego dom. Dzieci cieszyły się na jego wizyty, ponieważ zawsze miał przy sobie jakąś nową książkę. Simonetta Carr, J. R. R. Tolkien. Poznaj Pisarza i wykonaj 21 zadań. Wrocław cop. 2025, s. 90.

W społeczeństwach najbardziej ceniących słowo pisane […], czytanie stanowi początek umowy społecznej. Dla mnie nabycie tej umiejętności równało się ceremoniałowi przejścia, rite de passage. Alberto Manguel, Historia czytania, Warszawa cop. 2023, s. 28

Książka jest czasem najlepszą odpowiedzią na to, co przynosi życie. Sylvia Bishop, Słoń Eriki, Warszawa 2018, s. 14.

Wielu wybitnych twórców i naukowców było w pewnych okresach swego życia bibliotekarzami, […] a bibliotekarze bardzo często byli twórcami. […] Pragnę uświadomić współczesnym bibliotekarzom, których praca często jest lekceważona, ze ich poprzednikami byli między innymi: Mickiewicz, Żeromski, Szajnocha, Lelewel, Estreicher. Zbysław Arct, Wybitni Polacy w służbie książki, Warszawa 1983, s. 8.

Książki przychodzą na świat w najrozmaitszy sposób. Czasami długo się je obmyśla i planuje, czasami powstają nagle i niespodziewanie. Są książki, które się pisze z myślą o czytelniku, wyobrażając sobie jego reakcje, są takie, które się pisze dla jednej tylko osoby, są nawet takie, jakie się pisze wyłącznie dla siebie. Jarosław Iwaszkiewicz Książka o Sycylii, s. 7, „Czytelnik” 2000.

Czytając dzieła literackie możemy żyć po wielekroć. Stanisław Bajtlik, Tajemnca zasady silnej antropii – wywiad, kanał youtube: This is IT

Najlepszy wzrok nie pomoże w lekturze analfabecie. Marek Jurek, Polska która chce żyć, Gość Niedzielny 2024 nr 19 s. 74

Stałe obcowanie z książką pobudza wyobraźnię, poszerza krąg zainteresowań. Zbysław Arct, Wybitni Polacy w służbie książki, Warszawa 1983, s. 5.

Nie częstowaliśmy się niczym, samym tylko słowem. Jan Parandowski Wrześniowa noc

A On rzekł do mnie: „Synu człowieczy, zjedz to, co masz przed sobą. Zjedz ten zwój i idź przemawiać do Izraelitów”. Otworzyłem więc usta, a On dał mi zjeść ów zwój, mówiąc do mnie: „Synu człowieczy, nasyć żołądek i napełnij wnętrzności swoje tym zwojem, który ci podałem”. Zjadłem go, a w ustach moich był słodki jak miód. Ez. 3, 1-3

Trzydzieści lat w życiu książki w magazynie wydawców i księgarń, trzydzieści lat wyczekiwania na pierwszego czytelnika to okres zupełnie naturalny. -Karol Józef Teofil Estreicher. Zbysław Arct, Wybitni Polacy w służbie książki, Warszawa 1983, s. 105.

Książka jest napisana i wszystko mi jedno, czy będzie czytana teraz, czy przez potomność. Może czekać będzie sto lat na czytelnika, teraz gdy Pan Bóg czekał sześć tysięcy lat na obserwatora. – Johannes Kepler. Mikołaj Kopernik, Szkice monograficzne, red. Józef Hurwic, Warszawa 1965, s. 153.

„Książka jego żywiołem, książka jego strawą, ma ją w łóżku, pod łóżkiem, pod ławą.” [Karol Estreicher o sobie], Zbysław Arct, Wybitni Polacy w służbie książki, Warszawa 1983, s. 116.

Pokaż mi, jakie książki społeczeństwo do rąk bierze, a powiem ci, co ono jest warte. – Stanisław Estreicher. Zbysław Arct, Wybitni Polacy w służbie książki, Warszawa 1983, s. 116.

„Pierwej bajkami posługujemy się w stosunku do dzieci niż gimnastyką” [Platon, Rzeczpospolita], Izabela Kaniowska-Lewańska, Literatura dla dzieci i młodzieży do roku 1864, s. 15.

Ze wszystkich wynalazków jakich dokonał człowiek, książka jest wynalazkiem największym. […] Ze wszystkich ludzi na ziemi największym fenomenem jest pisarz. […] Słowo, to jedyne co żyje wiecznie. Anatolij Rybakow, Dzieci Arbatu

„Nie odmawiaj, jeśli dziecko prosi o powtórzenie bajki jeszcze, jeszcze i jeszcze raz tej samej.” Janusz Korczak, Pamiętnik, Poznań 1984, s. 13.

„Mając piętnaście lat wpadłem w szaleństwo, furię czytania. Świat mi znikł sprzed oczu. Tylko książka istniała…” Janusz Korczak, Pamiętnik, Poznań 1984, s. 36.

Jadło się też dużo: tłusto i sosisto, bo pokarm znakomicie się trawił, a to tem bardziej, że był starannie przyrządzony przez żony-gosposie, które nie znając trudów książkowych mogły się wyłącznie oddawać usługom spiżarni i kuchni, obok szycia bielizny i haftowania… Jan Sygański, Z życia domowego szlachty sandeckiej w epoce dynastyi Wazów, 1910, s. 23.